Vandaag kwam de dag, waarvan we wisten dat hij zou komen en die we vreesden. Midden in de week, twee dagen vermoeidheid achter ons, geen zicht op het einde van de week en extra veel aanmeldingen. Maar we waren voorbereid. Extra hulp, extra spelletjes, nieuwe speeltjes, laat de storm maar komen.

Toen er vanmorgen voor de opening al 8 kinderen waren, werd code geel van kracht. Caitlin was er al en Renee werd ook opgetrommeld. En dan begint de dag. Na de opening hadden we nog 5 kinderen en vijf gele petten.

Plots kon de orkaan worden afgewaardeerd tot harde wind. Marijn ging meedoen met lichtblauw. Merel kroop bij Renee op schoot en kwam pas tegen het einde van de dag een beetje los. En de overige kinderen gedroegen zich voorbeeldig. Lekker kliederen in de waterbak, dino’s in de zandbak en drinken of eten als wij het zeiden.

Naar bed.. geen probleem, met drie in een klein hokje… ok, we geven geen kik. En als we uitgeslapen zijn, dan wachten we gewoon, de leiding komt ons vanzelf halen. En aan het eind van de dag raken we alle overtollige energie kwijt op de waterbaan.

Kortom, vandaag was een aangenaam zomerbriesje.

Tot morgen.